neyim ben?
ağzımda solmuş bir gül gibi dökülüyor mânâ.
dilimde kıvrılıyor ve İntihara meylediyor sözcükler.
dilim ki temelleri yaz sıcağında
dişi ve erkek tarafından atılmış
anlıyorum, taşra esmerliğim

dil yani o akışkan sıvı
baba: hayatı tortulaştıran o rüzgâr

kırılan bir merdiven gibi duruyor
şimdi bıraktığın o yara
ve hâlâ açık duruyor o yitik parantez
sürgün ve vatansız. bilirsin sürgün olmak,
bağımlı olmaktır göçe. anlıyorum,
batılı bir beyrut’lu gibi hissetmem bundan.

gece yani vatansız düş.
yara: retoriğin yalın hali

şimdi bur’da anıların sızdığı noktalar var.
gördüm. ışığın kapatıldığı yerler dışında.
ellerimin yarası bunun için.

yüreğimin askısında bir elbise gibi
duruyor kokun anlıyorum, soluğumdaki mavinin
güle çalması da bundan

ışık yani burnun dudağa düşen gölgesi.
masa: gülün yorulmuş hali

orada
ve en sonra
dudaklarınla imle beni eva
öpüşmek için zamanımız yok..

Mehmet Özkan Şüküran, Türk şair. Arkadaşlarıyla bir süre Fora fanzini yayımladı. Şiirleri bu fanzinde, Varlık, Evrensel Kültür ve Yeni E dergilerinde yayımlandı. “Gül Rengini” adlı dosyası, 2016 Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülü’ne değer görüldü ve aynı adla Kasım 2016’da Varlık Yayınları tarafından yayımlandı

Categories: Şiir

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir